Sırtına abasını vurmuş
Güneş kızgın yol ırak
Terlemiş yüzü yorulmuş
Gideceği yer ne ilk ne son durak
Bıkmış artık belli ki,
Umutlarını gün be gün yemekten
Beni bu güzel havalar mahvetti,
Böyle havada istifa ettim
Evkaftaki memuriyetimden.
Tütüne böyle havada alıştım,
Böyle havada aşık oldum.
Eve ekmekle tuz götürmeyi;
Devamını Oku
Böyle havada istifa ettim
Evkaftaki memuriyetimden.
Tütüne böyle havada alıştım,
Böyle havada aşık oldum.
Eve ekmekle tuz götürmeyi;




İnsan ne olursa olsun yürüyebildiği kadar yürümelidir derim. Çok çok çok güzel!.. Ama biraz umutsuzluk seziyorum. Umutsuzluğu yenmek zorundayız. Diye düşünüyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta