Kehribar sarısı zahter* yalnızlığı bu kent
Neden apansız bastırıyor karanlık
Sokaklar öksüz adamlar, yosma kadınlar oluyor
Teğet geçti yaşamdan uluorta bir saksı
Gölgem isyanda, sabrım ayazdayken
düşük aşklarına ağlıyor bu kent
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..



