Keşkelerle yazılmış bir öykünün baş oyuncusuyum.
Nereye diye sorarsanız,bilinmezliğin yolcusuyum.
Varsın hatırlamasın anıların ayak izleri
Çıkmaz sokakların nefessiz soluğuyum.
Yalanmış atılan imzalar kader birliğine
Girerken bu yola vermiştik seninle elele.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta