Gecenin en karanlık, uykunun en tatlı anında,
Bir uğultu yükselir odama, anlam veremem
Yüreğim kafesine sığmaz, sanki çıktı bedenden
Her şey toz, duman olur bir anda, çözemem.
Sonra o kahredici sessiz çığlık başlar.
Her yerde feryat ve yardım sesleri,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta