Savaş kendindeydi
İç savaştı bu ruhunun süzgeçinde
Bırakıp gezinmek cazgırlık diyarda
Nostaljik ışıklarla gülen yüzün,
Nefesini verip yaysan katranlara
Yürüyorsun kimse bilmiyor,
Ölüyorsun kalanlar devam ediyor.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta