Yine akşam oldu ah yine coştu efkarım
Yine kadere küskün hayata isyankarım
Bu nasıl bir ateş ki güneşten bile sıcak
Bu nasıl bir gözyaşı ağladıkça kan akar
Hasretinden yandım hasretinle kavruldum
Kapıldım rüzgarına yaprak gibi savruldum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta