İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
söyleyecek söz bulamuyorum. harika bir anlatım, tebrikler..
Aşkın büyüklüğü özlemişliğin sıklığında saklıdır,Yanındayken bile özlemektir,dokunmaktır parmak uçlarında ki sancının adı.
.
Nötr noktasında kervan göçü yarılamıştır yüklendiğiyle..Her özleyişin aralığı biraz daha uzar,uzadıkça daha hızlanır gitmeler..Ve bir hayalet gibi sürgün olduğunda derinlerden,bedeni olsa da yanında sancımaz parmak uçların...Güzeldi şaire..Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta