Sensizliğe alışmaya mı başlıyor yüreğim?
yoksa sessizlikte seni aramıyor mu artık gözlerim?
Yokluğunu yadırgamıyor mu benliğimin her bir hücresi?
O halde sen bende bitmeye başladın.
Telefonların ucunda duyduğun sesim azalmaya mı başladı?
Her gün gördüğün yüzüm, aralıklarla mı karşına çıktı?
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




söyleyecek söz bulamuyorum. harika bir anlatım, tebrikler..
Aşkın büyüklüğü özlemişliğin sıklığında saklıdır,Yanındayken bile özlemektir,dokunmaktır parmak uçlarında ki sancının adı.
.
Nötr noktasında kervan göçü yarılamıştır yüklendiğiyle..Her özleyişin aralığı biraz daha uzar,uzadıkça daha hızlanır gitmeler..Ve bir hayalet gibi sürgün olduğunda derinlerden,bedeni olsa da yanında sancımaz parmak uçların...Güzeldi şaire..Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta