Varlığın ayrı bir dert yokluğun ayrı çile
Bu aşka evet dedim sonunu bile bile
Yüzün sararmış gibi hüzün doldu içime
Giderken solan güller gibiydi sanki yüzün
Gözlerim gözlerinde gözlerim ağlamaklı
Sen yoksun yalnızlığın yaktı içimi yaktı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta