Yollar hep gider
bir doku gibi uzanarak
doğanın kendi olduğu yerlere
resmedilen hatıralarla birlikte
Bu bilinmedik yolculukta
unutur insan yaşamı ve kendini
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta