Düğümlü söyleyişler bitmeli...
susmalı hüzünler bitmeli...
acısı dibe çökmüş aşklardan,
perdeli sevgilerden geçilmeli..
gidilmesi zor yerlere...
rüzgarın tanelerini önüne döküp gitmeli...
bu yalnızlık...bu çaresizlik bitmeli...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Amin....
Şairim düşüncelerinizi ifade tarzınız ve teşbihleriniz çok güzel. Okuduğum ilk şiiriniz bu ama sizden çok güzel şiirler okuyacağımıza yürekten inanıyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta