Bitmek Bilmedi Şiiri - Köşektaş Türküleri

Sırtıma yükledim, dünya gamını
Tükettim beyhude, bütün anımı
Kimseler duymadı, feryat zârımı
Kaderim yüzüme, bir gün gülmedi
Bu çileli yollar, bitmek bilmedi

Dakika yıl oldu, saat duruyor
Hasretin ateşi, beni vuruyor
Her gelen geçen de, halim soruyor
Beklenen o bahar, bize gelmedi
Bu çileli yollar, bitmek bilmedi.

Dizimde derman yok, ferim kesildi
Gönlümün sarayı, yere serildi
Sanki tüm acılar, bana verildi
Ruhum can çekişir, hâlâ ölmedi
Bu çileli yollar, bitmek bilmedi

Karlı dağ başını, duman bürüdü
Dertlerin kervanı, önden yürüdü
Hayaller çürüyüp, orda eridi
Gözümün yaşını, kimse silmedi
Bu çileli yollar, bitmek bilmedi

Eş dost terk eyledi, kaldım biçare
Yüreğim bölündü, bin parça pare
Merhem bulunmuyor, kanayan yare
Bizi bizden başka, kimse sevmedi
Bu çileli yollar, bitmek bilmedi

Köşektaş içinde, bir ömür bitti
Gençliğim kuş gibi, uçtu da gitti
Felek bu canıma, neler neler etti
Muradı bu dünya, bana vermedi
Bu çileli yollar, bitmek bilmedi