İnsan meğerse sevdiği zaman yaşıyormuş,
Sevdiği yanındaysa nefes alıyormuş,
Ben ne zamandır bir ölüyüm,
Ve ne zamandır nefessizim…
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta