Vücudun icinde bir baska vücud,
disa dogru bir volkan fiskirmasi,
vakit henüz erken: Yeni bir dogustur.
Solumayan bir düs: Bir siser,
bir kaybolur lav yataklarla
Nemrut'un krater gölleri arasinda.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta