Cümleler kekeliyor bir araya gelirken
düşlerin menzilinde yitiriyor mavilerini
şafağın diri güneşi altında
sessizce sabahı soluyor
ve vitrin camında yüzü
camın serinliğinde kendini süzüyor
solgun ve bezgin hayata
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta