Bir çizgi çekilir gam kasavetin üstüne
yıldızlar sönerken
güneş parıltılı giysisini giyinirken
her sabah umut yelkenleri
kısmet yolculuguna çıkarlar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




cok tesekkür ederim zekeriya bey saygilar
Ellerinize yüreğinize sağlık güzel bir şiir tebrik eder canı gönülden kutlarım iyi geceler sonsuz saygı ve HÜRMETLERİMLE...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta