Bir bir kopuyor yapraklar dallarından,
Ölümün soğuk nefesi vuruyor dallara.
Ne dalın, nede yaprağın çaresi var
Bitap olup gitmişiz biz ağlamaktan.
Günlerimiz sayılıdır bu yalan Dünya'da,
Topraktan gelen mis kokusu
Ve toprağa ulaşacak bedenlerimiz.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Biraz sevgi ver dostum, hep acı var diyeceğim ama işte bizdende bu çıkıyor başka bir şey yazamıyoruz sanırım,selamlar...
Kendinize has yorumunuzla özgün şiirler yazıyorsunuz.İçten,sade,dokunaklı.Bu şiir de sizin imzanızı hakederek taşıyor.Tebrik ediyorum.Saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta