Dağ başında küçük bir pınardım,
Kendi halimde yeşil vadilere akardım.
Kurtlara, kuşlara, Ceylanlara bakardım,
Yandım diyenlerin, canına can katardım.
Yıllar yılları kovaladı, ırmak oldu bedenim.
Göz alabildiğine ovalar suladı her bir bendim.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Şimdi boğuluyorum derin sularda,
Uzanabilsem sarılacağım yılana.
Düne kadar bendim, derdi olana deva,
Beklenmedik zamanda bitirdi beni sevda....sevda öyledir şair,ince hastalık gibi..insanı ağır ağır bitirir..tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta