Bunca kalabalığın içinde çekilip bir köşede
Bekler oldum yine hiç gelmeyişini
Sebepsizce akan yaşlar gözlerimde
Bekliyorum bekleyeceğim seslenişini
Bu can da çıkacak elbet bedenimden
Bu zindan altı düşler bitecek
Yeşermeye hasret tohumlarım filizlenecek
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta