Elma ağacının gövdesinde,
Binlerce sürgün,
Binlerce cennet bahçesi yeşerdi.
Elmalar yere düşerken
Gökyüzü,
Dilim dilim kesildi.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Tapınak tene değil nefse aittir. Nefsin hüküm sürdüğü bir 'ten ' ,ya da...Ademoğluna bir bahane gerekse ,günaha davetiye bir yarım elma yeter:)))) İnşallah linetler bu davetiye kartı ilan ettiğim elmalara olsun:)))( En sevdiğim meyvelerden biri idi elma,artık onu da gönül rahatlığıyla yiyemeyeceğiz anlaşılan:)))
oldukça etkileyici...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta