Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Bir süreç bu,
"Kapalı devre"
Hep aynı noktaya çıkan
Hep aynı kişiyle karşılaşılan...
Vardır bir bildiği
Yaşamın...
Rastlantılar, "tesadüf" değildir...
Tebrikler Özge Hanım...
Teşekkür ederim
Özlem söz konusuysa ivme şaşar insan sendeler..
Emeğine yüreğine sağlık şairem.
Kalemin kavi olsun.
Selâm saygı ve sevgilerimle
Teşekkür ederim
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta