Yorulur insan,
yetişemez hayata.
Tıkanır insan,
boğazından geçmeyen nefese.
Susar insan,
bütün cevaplara.
Sığdırır insan,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta