Güneşi doğuruyorum olağan güçsüzlükle
Emziriyorum gökyüzünün en ihtişamlı köşesinde
Pul-pul yıldızlar döküyorum aç gözlü geceye
Yıllanmış bir bahar gibiyim adeta
Bir sokak lambasının aydınlattığı, çıplak kaldırım misali
Kirlenmiş hissediyorum, herkesçe yıllanmış gibiyim
Toprak kokusu yayıyorum dört bir yana
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta