Anılardan silinmesin bana olan hislerin,
Kalbimin derinliklerinde yer tutan gülüşlerin
Gün batımı güzelliğin, beni yakan bakışların
Eriyip bitmesin gün ışığı güzelliğin.
Ne garip çelişki ne anlatılmaz kader,
Dikenli yollarda bile vazgeçilmez olan.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta