Sen bir çiçeksin; bahar seninle geldi cana,
Gülüp ağlayamadım, birşeyler oldu bana.
Önce bir yağmur yağdı kurumuş toprağıma
Sonra hareketlendim birşeyler oldu bana.
Eski düşüncelerim değişiverdi birden.
Her güzel şeyde; seni görür oldum aniden.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Klasik bir 'mübtelâ-yı aşk'ın kaleminden çıkmış şiirinizi kutluyorum. Çünkü ' Aşığa tan eylemek olmaz mübtelâdır neylesün' (Nef'i)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta