Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bir şeyler eksik gözlerinde,
Eskisi gibi ışıldamıyor bakışların,
Bulanık donuk bir ifade sinmiş, neden?
Bu sözler de senin değil!
Kimden, nerden miras bu hâlin?
Bir tesadüf neler çıkardı karşıma…
Yıllar hiç geçmemiş diyemedim…
Sıcak bir anıydı oysa yüzün,
Zaman zaman hatırlar içim ısınırdı,
Ya şimdi?
............................
Bazen tesadüfler hayata imzasını atar... yüreğede...
Güzeldi.
Kutlarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta