Birsen Ateş Şiirleri - Şair Birsen Ateş

Sızıydın
Dinmek bilmeyen
Yaralarımdın kanayan her daim
Geçmişi hatırlayıp
Özlenendin sevdadan ibaret
Gitsem de her seferinde

hapsolmuş ruhum
yeniden havalanacak mı
bir uçurtma misali gökyüzünde

kendini kapatmış yüreğim
yeniden sevdalanacak mı

unutulur
zaman geçince nasılsa
derinlerden gelen
acının isyanı
bir kış sabahının ayazına
düştü yaralı yürekler

içime yağan gözyaşlarımla
selamlıyorum doğan günü
yıllardır uykuya hasret gözlerim
derin kuyularda sabahlıyor

oysa
ilk gün düşmüştü yüreğime
gidişinin acısı
inadına direndim sessizce
hüzün olup döküldün
gözlerimden

nasıl geldiysem
öyle de gitmeliydim
gitme dememiştin ki zaten
bitmişti
kendi bencilliğinde
yürüdüm

doğum günün
ama sen yoksun
uzaklardan
belki de gülümsüyorsun
yıl oldu acı bulutları hala üstümde
yüreğim acıyor

kaybolurum masum
sevginin kanatlarında
saf ve temiz aşklarım
uzanıp alamadığım
çocukluğumda kaldı
yarınlarımdan

yeni bir gün başlıyor
beyaz bir sayfa
yaşam yeniden başlamalı
kaldığı yerden

heyecan ve aşk

yokluğun da
asılı kaldı özlemlerim
dudaklarımdan dökülüyor
ağlıyor kalemim
zorladım sınırlarımı
denedim kaç kez