Bir gün göçüp gidersin bu dünyadan
Üzerinde biter kuru otlar
Ne gecenin ne yağmurun yağdığını
Bilemezsin
Gün geçer güneş doğar
Sual edersin yanına gelenlerden
Rüzgarlar bile sensiz daha başka
Deniz bir başka vuruyor sahile
Sensiz geçen yılların ne anlamı var
Yaşanmaz bu koskoca şehirde
Bir kentte aynı havayı teneffüs etmek
Belki de aynı yerlerden yürümek
Kim bilir
Onlarca insan arasında tam yanından geçmek
Yaramaz çocuklar gibi
Yağmurda aynı anda ıslanmak
Hayatımda yaşadığım yıllarda
Senin yanına gelemedim
Özlem hiç bitmedi
Yılların adı özlemde
Özlemin büyük acısı yüreğimde
Hayatımda yaşadığım yıllar
Fırtınalar kopmasın yüreğinde
Bu dünyada yoksa kavuşmak
Ne sen üzül nede bir üzüntü ver
Aşk denizimiz kabarmasın
Dilimiz lal kalbimiz tutsak
Gözlerimiz kan ağlamasın
Sensiz günlerin geçtiği
Özlem ızdırabları bunlar
Güneş batıyor,karanlık çöküyor
haydi gel.
Varlığınla,sevdanla sevginle
Hadi gel
Ne önemi var ki sana söyleyemediğim sözün
Ne önemi var ki sana değmeyen gönlün
Ne önemi var ki sensiz geçen günlerin
Ne önemi var ki hayatımda sensizliğin
Sen yoksan gönlümün de esmez rüzgar
Gözlerimin içine bakmasaydın
Güneş gibi içime doğmasaydın
Kalbime ateşini yaktırma saydın
Kendini bana sevdalamasaydın
Seni nasıl severdim
Bana kendini düşündürmeseydin
Şimdi içimde sensizliğin acısı var
Sevgiden kanayan yaralarım var
Akıttığım gözyaşlarımın anlamı var
Hala bir umut hala bir bekleyişim var
Sensiz geçen günlerimin bir hüznü var
Sensizliğin acısı yıllarca ne kabuk bağladı ne de iyileşti
Ömürden ne baharlar gelip geçti güllerim hiç açmadı
Özlemlerin hiç bitmedi. Gözyaşlarımı silen olmadı
Hasretin bitmeyen bir kandil gibi yandıkça yandı
Eskisi gibi penceremin pervazlarıma kuşlar konmadı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!