İnsanlar bir çiçeğin polenleri gibiydi
Hepsi hepsi gibi eşsiz ve milyonca hücre
Bir bakarsın bir işe yaramaz yalın hali
O eşsizlik olamadı birlikten öte
Yalnızlık ne demek ola ki
Gül dikenleri olmadan yaşayabilir mi ki
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta