Birlik dediklerim Şiiri - Ömer Tural

Birlik dediklerim,
Ayrı saf tuttular.
Fidanın gölgesine sığınmak yerine
Ateşin başına geçtiler.

En sonunda
Fidanları yaktılar.
Kökünde emek, dalında dua olan ağaçları…
Bir gecede,
Vicdanları kadar kararttılar.

Şimdi tepe mahzun.
Bayrak hâlâ orada ama
Altı sessiz, altı yetim.
Rüzgâr eserken bile
Sanki özür diler gibi.

Bu tepe bir zamanlar hayaldi,
Şimdi hatıra.
Birlikti,
Şimdi ibret.

Ben vazgeçmedim,
Ama tepe çok şey gördü.
İnsan unutur sandım,
Meğer toprak unutmazmış.

Ömer Tural