Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
İşte böyledir...
Bakmaz kendine... "Ben neyim, kimim, nasıl algılanıyorum karşıdan... Beni kim bilir, nasıl bilir" demez..
Üstüne bir de ahkam keser...
Ninem olsa... "Gözündeki merteği görmeyen...." diye başlardı...
En gerçek hayattır...
Doğanın ta kendisi..
Burnunu sürte sürte öğretir..
Sevmeyi bile........
Tebrikler Naki Bey...
Değerli Şair ne kadar haklı. İnsan aç gözlüdür. Dünya benim olsun ister. Sonra her şey geriye bırakılıp bu fani dünyadan göç edilir.
Kaleminize gönlünüze sağlık.
Tebrik ederim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta