Unutupta seni mutsuzluğa kahretmeyi,
Yüreğine gizlemişsen sen ağlamayı,
Sevemem senin gibi zalim insanları,
Günlerdir bitmeyen uzağımsın sen.
Hani sen bu acıların kadınıydın,
Anlamı kalmamış artık şarkıların,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta