Bir kader oyunuyla yıkılan dostluğa yandım.
Buğulu gözlerle, nice dostuma selam olsun.
Uzunca bir ayrılıktan sonra birden uyandım,
Kalede uyuyan gönül dostuma selam olsun...
Bir sevda uğruna, meyhaneleri mekân tuttum.
Gece gündüz içerek, kendime işkence yaptım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta