Mizan bozulmuş
Terazinin kefesinde hile yatar
Güngörmez sanmayın yüzlerini
Lağımdadır ayağı süit odada yatar
Bir kilo toz bir oto bostan besler kolunu
Karanlık oda gizli köşe uzak dursun
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok güzel,çok anlamlı olmuş. Ellerinize sağlık.
Münir ÜSKÜDAR
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta