Dizlerinin dibindeyim hayat.
Yetim miyim,öksüz müyüm,üvey miyim?
Ne zaman kaşlarını çatsan,kapını kapatsan,
parmağını oynatsan; olmayan özgürlük yok olur.
Duvarlara söz diyemez,ağlarım.
Gürültüsünü duyarım,kopan çığların.
Ne yaman bir çocuk eyledin,sen beni.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta