Dizlerinin dibindeyim hayat.
Yetim miyim,öksüz müyüm,üvey miyim?
Ne zaman kaşlarını çatsan,kapını kapatsan,
parmağını oynatsan; olmayan özgürlük yok olur.
Duvarlara söz diyemez,ağlarım.
Gürültüsünü duyarım,kopan çığların.
Ne yaman bir çocuk eyledin,sen beni.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta