Ağıtlar yaktılar durup duruken.
Kader kıyafeti biçtiler.
Nazar boncuğu taktılar.
Şans ilmekleri attılar kilimine; onu tezgahta sattılar.
Alın yazısı dediler çare-sizlik yerine.
Kumar masasına çevirdiler güzelim hayatı.
Sonra ölmek bile yetmedi.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta