Dağ gizlenmiş çakıl taşının ardına.
Horozların acelesi var; sabah gözükmüyor.
Yükünü almış karıncaya sorsan keşke emeği.
Keşke kanatların bende olsa Kartal!
Öyle ihtiyacım var ki bir çift kanada.
Bırakmam ne Amerika ne Kanada.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta