Sokak lambalarını oldum olası sevmem.
Gündüz kaçağı ben; ışıklar yanınca mekan ararım.
Neler yitmiş bir zamanlar,neler eksilmiş...
Sorular bitmez cevaplar bitmez; oysa bitmeye yüz tutmuşlar var;
oysa zamanın damarı çatlamış.
Yenik ve ezik olmak yasak dediysek; ölüm bir adım ötede.
Dur diyecek bir yürek olsaydı keşke.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tebrikler şair dost..... sağlık ve esenlik dileklerimizle.....
GÜZELDİ... YÜREĞİNE SAĞLIK
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta