Akşamları umut satıcıları gelir.
Bohçasını açan açana olur ortalık.
Alım işi var senelerdir yüreğimde.
Alırım,satmam; kıyamam hiç birine.
Gelişlerinde yüzlerinde bir tebessüm olur.
Giderken somurturlar.
Eskimiş bir evim var.At nalı koymuştu duvara oda arkadaşım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta