Ayaklarına dolaşmadan bilemezsin;
sevda,
vefaszılık,
nankörlük,
kardeşlik ve asık suratlı cibilliyetsiz hayat...
Görkemli ve namussuz bir tebessümü var öykünün.
Gör demeye kalmadan başını sağa çevirenler utansın.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta