Kartalın konmadığı dalda bırak kargalar şahlansın
Kurdun girmediği ormanda çakallar leş toplasın
Sürüngenler varsın kan içsin damara dalsın
Öfken alev alev fışkırsın narın alevi sarsın
Karanlıktan doğunca aydınlık, hakikatın karşısında nasıl duracaksın.
Uçurduğun kargayı kartal mı sanırsın
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta