Kartalın konmadığı dalda bırak kargalar şahlansın
Kurdun girmediği ormanda çakallar leş toplasın
Sürüngenler varsın kan içsin damara dalsın
Öfken alev alev fışkırsın narın alevi sarsın
Karanlıktan doğunca aydınlık, hakikatın karşısında nasıl duracaksın.
Uçurduğun kargayı kartal mı sanırsın
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta