Tan sabaha küsmüş,güneş çıkmaz bugün,
Saç sakal çiğilenmiş,var git ömür sürgün,
Kesik gözlerle seyre dalmış,
Biri var sokak başında, hayata küskün.
Dudağında hayatın son bestesini mırıldayan,
Ara sıra donmamak için kımıldayan,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta