Bir gün kararmamış gündüzlere uyanacak mıyız,
Güneşin tutulmadığı bir günümüz olacak mı mesela,
Yüzlerimizdeki ışığı ne zaman görecek gözlerimiz,
Sağcıydı,solcuydu,cemaatciydi,selametciydi,
Ne zaman düşecek bu alnımızdaki etiketlerimiz
Kalmadı artık paylaşarak büyüttüğümüz gençliğimiz,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bilmem farkındamıyız
Biz eskiden diye başlıyor artık bütün sohbetler
Ve düşüyor başlarımız öne
İçimize acı bir ah düşüyor
Çekiliyoruz kendi içimize,tutulmuş güneşin karanlığında
Birtek dostumuz kalıyor
Oda gölgelerimiz....
Çok doğru ve güzel demişsin Mehmet şairim
Tebrikle gönülden kutlarım muahbetle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta