İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
......
Tebrikler.
insan ancak 'kendini' tanımazsa yaşamını sürdürebilirmiş sanırım TİRESİAS söylemiş bunu yıllar önce;ama bu değiştirebiliyor mu dizendeki her insanın bu sözde bir 'kendi' olduğunu..?
Buna bir de toplumdan kopuk diyebilsek.
bizi bitirende bunlar değil mi zaten?
ne güzel anlattmışsınız bizi, hepimizi..
''Benligini yüceltirken insan, Kör oldu, koptu asktan'' ne güzel dizeler bunlar.. kisa, öz ama derin... cok tsk
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta