Kara trendeyiz yine el ele..
Pencereden bakmadayız
Tarlalara, uçan kuşlara...
Yan yana ve başımızda sevda..
Saçlarım uçuşuyor,
Söğüt ağacı da bir anda
Öpüyor ellerini uzatarak...
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




nedendirki tren yolculuğu hep bir huzun içerir, sanki trenin yuku sadece kelimelere sığmayan duygulardır. buda çok anlamlı bir şiir. teşekkürler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta