Görsen beni, gülüversen gözlere
Gamzene adım yazılsa.
Düşlesem seni, düşüversem şiire
Kalemim adını haykırsa.
Özlesen beni, söyleyiversen geceye
Rüyanda yollar kesişse.
İnsan birinin sesini unutur mu?
Her gece kulaklarda çınlayan,
Gün boyu kafada yankılanan...
Kelimelerden bağımsız olarak,
Unutmak mümkün müdür?
Kelimeleri değil belki ama;
Rüzgar olur, saçlarını savururum sevgili;
dudağında yağmuru yumuşatmak için.
Güneş olur, yağmuru dindirim sevgili;
gökkuşağına adım atmak için.
Fedain oldum dönmem yolundan
İçtim zehirli aşkın şarabından
Çarem senin panzehirli ellerinden
Dermanım kalmadı aşkının şehvetinden
Eskimiş ruhum tazelensin yeniden
Lanetli bir kahramanın hikayesi
Opaklığı olmayan ışığın gölgesi
Karanlığa hükmeden şeytan tahtında
İhanetle yoğrulmuş bir çocuğun resmi
Kralın soğukta unuttuğu çocuklar
Ben hâlâ bıraktığın gibiyim tanrım;
biraz yalnız,
biraz kaygılı,
ama çokça öfkeli...
Duyuyorum, göklerden yağan bereketini
Anlıyorum, ışığından koruduğunu gözlerimi
Anlamasam da Tanrıca fısıldanan sözleri
Biliyorum ki tek tanrıça sensin evrendeki
Benim de kayan düşlerimi korusa bir umay
Her delikanlının vardır bir yarası
Kimselere göstermez kendinedir acısı
Zaman ki yaraların en derin yaması
Ummadık anda yıkıverir şahı şahbazı




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!