Birdenbire sanki zaman durdu
Takvim yaprağı dünde kalmış
Birdenbire sanki intihar etmiş körfezdeki martılar
Yeni farkına vardım ben bugünde yaşamıyordum
Anılar kahrından uykuya dalmış
Beklide beni gömmenin huzuruna varmış
Ben bunları bilmeden halâ gülüyordum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta