Okyanus tuzundan mızraklarla çıktım yola
Sırtımda belli belirsiz bir acı
Önümdedir evler, önümdedir arabalar, insanlar önümde.
Sen, tüm güzelliğiyle on üçüncü aysın sevgili
Ellerin İpek Yolu'ndan arınmış
Yumuşak göğsünde saklı saçlarının esintisi
Bir kasistir tutturmuş gider,
Tek tek dövüşürüm onlarla,
Barikatlar mevzilerin anası.
Sen, düşman cephesinde alıkonmuşundur,
Aşıyorum kimi zamanlar kasisleri.
Barikatlar hasat zamanı zayıflığını gösteriyor.
Ellerim cebimde yürürüm,
Kimileri uzaktan izler kaşlarımın dalgasını,
Kimisi fark etmiştir, öfkeyle yoğrulmuş kaburgalarımı!
Kalbim minareden farksız,
Uzuyor, uzuyor git gide..
Kaçıncı günsün sevgili?
Haftalardan hangi saati vurursun?
Yorgunluktan dizlerim toprak altındadır.
Çekiyorum her adımda, aşağı da aşağı.
Kanlı çocuklar dört bir yana serpiştirilmiş,
Kimisi anasını arar kimisi yine anasını!
Son yardımlaşmaları çocukluğumuzda kullandık.
Paslı demirler ışıldadıkça,
İnsanlara güvenim tazeleniyor.
Depremden kalma sararmış yapraklara basıyorsun,
Hazin kokulu gömleğinle sevgili.
Çıkışı göster bana,
İnsanların simalarını seçemiyorum,
Yıldızlar kadar parlak bir darağacında uzuyor yüzleri.
Ankara'ya üç fidan diktik biz!
Bugün, bütün fidanları, bütün meyveleri ülkeyi etkisine aldı
Onların tohumundan yetişiyor denizler,
Okyanuslar denizlere gebe.
Daha el değmemiş çocuklara sıkılmazlar saldırıyor!
Devlet, cümleleri kısa kısa belirtiyor,
Reddetmek; sağanak yağmur etkisi!
Bir ada yaşantısı sunuyorlar o sıkılmazlara,
Özgürlük heykelini yaşantılarına dikiyorlar.
Sen, bu çağdan arınmış bir tohumsun,
Köprüsün, Peygamber devrinden Kemal devrine!
Torosların da vardır elbet bir bildiği,
Seni bir apartman boşluğunda dudağından öpmeliyim..
Kayıt Tarihi : 15.7.2025 21:09:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!