Suskun yağmurlu İstanbul gecesinde;
Dar sokak aralarının uzayan kaldırımlarında, gölgesi düşen yalnızlığımla dolaşırken!
Düş düşkünü kalbimle; duygularımın peşinden gidiyorum...
Sözcüklerin içinde, çözmediğim düşüncemle tartışıyordum.
Sensizliğe takılı kaldığımdan beri; sırdaşım olmuş satırlarımla başbaşa dertleşmek için döndüm..Sürgün sarayım olan evime!
Islanmış bedenimi ısıtmak için soyundum... O an! çırılçıplak bedenimi saran; ruhunla rastlaştım.
O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.
Devamını Oku
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.




:)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta