Güneş kaybolurken ufkun ucunda,
Akşamlar üstüme döküldü birden.
Mutluluk ararken hüzün burcunda,
Yüreğim yerinden söküldü birden.
Ah, bu gurbet elin çilesi bitmez,
Kalbim ateş aldı dumanı tütmez,
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Uluslar arası bir şairin akşamları insanın üzerine yağmur damlaları gibi dökmesi duygu yoğunluğunun ve de derinliğinin en iyi vurgulamasıdır.Bu şiire tam puan verilmesi ve şairin yüreklendirilmesi okuyucuların görevidir sanıyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta